تبلیغات
مشاهدات ما از محیط زیست - منطقه بمو به نقل از ویکیپدیا
نوشته شده در تاریخ شنبه 1 اسفند 1388 توسط م. ا | نظر دهید ()
کوه بمو

رشته کوه بمو ، رشته کوهی از سلسله جبال زاگرس . در استان فارس ، در شمال شهر شیراز با جهت شمال غربی ـ جنوب شرقی امتداد دارد، و در مشرق به ارتفاعات خرمن کوه ، در جنوب دریاچه بختگان می پیوندد. مرتفعترین قلة آن کل اسد (ارتفاع حدود ۶۶۱ ، ۲ متر) است . رشته کوه بمو دشت شیراز را از دشت مرودشت جدا می سازد و چندین درة دشت مانند در بین رشته کوه به نامهای چاه مَحْکی شرقی و چاه محکی غربی و بالِش (نزدیک گردنة بالِش ) در شمال این رشته کوه دیده می‌شود. گردنه‌های آب باریک و باجگاه در مسیر راه شیراز ـ اصفهان در جانب شمال غربی رشته کوه قرار دارد. آب رکن آباد در قسمت غربی آن واقع است . بند امیر در جانب شمال شرقی آن قرار گرفته ، و راه قدیمی شیراز از جنوب شرقی رشته کوه می گذرد. تنک الله اکبر (با دروازة قرآن در آن ) مشرف بر شیراز در جانب جنوبی آن واقع است . از شهرهای بزرگ منطقه ، شهر شیراز در جانب جنوبی ، و زَرقان در جانب شمالی آن واقع است . عشایر عرب خمسه در آبادیهای کوچک پیرامون آن ساکن شده اند و به زراعت و باغداری (انگورکاری دیم ) و دامداری اشتغال دارند. میانگین بارندگی سالانه در منطقه به حدود چهار صد میلیمتر می‌رسد.

پوشش گیاهی

رشته کوه بمو و زمینهای پیرامون آن منطقة استپی و نیمه استپی است ، به عبارت دیگر نیم کم آب (با کمبود آب ) است . پوشش گیاهی آن به طور عمده از بوته زارهای گون و بوته‌های دیگر و شقایق و لاله واژگون تشکیل شده است و درختچه‌های انجیروحشی و گیلاس وحشی و ارژن در آن یافت می‌شود.

پوشش حیوانی

در منطقة بمو از پوشش حیوانی می‌توان قوچ ، میش ، بز، پازن ، آهو، کفتار، گرگ ، گربه وحشی ، خرس قهوه‌ای ، گراز، پلنگ ، روباه ، خرگوش و خارپشت یافت . از پرندگان کبک ، تیهو، کرکس ، انواع چکاوک ، هما، شاهین ، دال و عقاب طلایی در آن به سر می‌برند. از خزندگان سوسمار، مار غیرسمی و افعی کوهی دارد.

پارک بمو

پارک بمو (تأسیس در ۱۳۴۱ ش ) به صورت حفاظت شده به مساحت ۰۷۵ ، ۴۸ هکتار در پیرامون آن احداث شده است . پایین ترین و بالاترین نقطة محدودة پارک از سطح دریا به ترتیب ۵۵۰ ، ۱ و ۶۶۱ ، ۲متر است .

تمامی حقوق این وبلاگ متعلق به گروه ما می باشد.